Këngëtarja shprehu gjithashtu ngushëllime për familjet që përballen me momente ankthi pas tërmetit me magnitudë 7.4 që deri më tani u ka marrë jetën 111 personave dhe ka lënë të plagosur 87 të tjerë

Ajo u bëri thirrje bashkombësve të saj të qëndrojnë të bashkuar, sikurse e kanë zakon në kohë të vështira.

“Kolumbia ime e dashur, zemra ime është me të gjithë ata që e ndjenë këtë tërmet sot dhe me familjet që po kalojnë këtë kohë të vështirë. Në momente si këto, kolumbianët dinë të bashkohen dhe të mbështesin njëri-tjetrin. Gjithë forcën dhe dashurinë time për vendin tim. Le ta përqafojmë fort njëri-tjetrin dhe të qëndrojmë në kontakt për udhëzime në mënyrë që të ndihmojmë sa më shpejt të jetë e mundur”.

Sipas Al Jazeera-s, negociatat e ndërmjetësuara nga Omani synojnë të rivendosin armëpushimin e 17 qershorit dhe të hapin rrugën për bisedime më të gjera mes Uashingtonit dhe Teheranit.

Në qendër të bisedimeve qëndrojnë dy çështje kryesore: kontrolli i ngushticës dhe e drejta për të vendosur tarifa mbi anijet tregtare. Kriza nisi pasi Irani kufizoi qarkullimin detar, duke shkaktuar tronditje në tregjet botërore të energjisë dhe duke shtuar frikën për një rritje të mëtejshme të çmimeve të naftës.

Sipas planit që po diskutohet, anijet që hyjnë në Gjirin Persik do të kalojnë përmes një korridori verior, pranë brigjeve iraniane, ndërsa ato që largohen do të përdorin një korridor jugor, përgjatë bregdetit të Omanit.

Al Jazeera raporton se marrëveshja do të ketë fillimisht një afat 60-ditor dhe, të paktën në fazën e parë, nuk do të parashikojë pagesa për kalimin e anijeve.

Megjithatë, Irani dhe Shtetet e Bashkuara mbeten larg një dakordësie të plotë. Teherani kërkon të ruajë rolin e tij në administrimin e trafikut detar dhe të drejtën për të ofruar shërbime të ndryshme për anijet që kalojnë nëpër ngushticë.

Ndërkohë Uashingtoni, këmbëngul që lundrimi të mbetet plotësisht i lirë dhe që asnjë vend të mos ketë kontroll të plotë mbi këtë rrugë strategjike.

Një tjetër pengesë është mungesa e besimit mes palëve. Presidenti Donald Trump ka paralajmëruar se ngushtica do të rihapet së shpejti, por njëkohësisht ka kërcënuar me përdorimin e forcës ushtarake në rast se dështojnë negociatat.

Nga ana tjetër, autoritetet iraniane vazhdojnë të mohojnë ekzistencën e kontakteve të drejtpërdrejta me SHBA-në, duke këmbëngulur se Omani mbetet ndërmjetësi i vetëm.

Pesha ekonomike e kësaj çështjeje është e jashtëzakonshme. Para shpërthimit të krizës, rreth 130 anije kalonin çdo ditë nëpër Hormuz, ndërsa tani numri i tyre ka rënë në vetëm tetë.

Një situatë e tillë mund të ketë pasoja të rënda për ekonominë botërore. Megjithatë, ekspertët paralajmërojnë se edhe një marrëveshje e suksesshme nuk do t’i japë fund tensioneve në rajon.

Al Jazeera citon analistë të ndryshëm, sipas të cilëve pakti mund të jetë vetëm hapi i parë drejt negociatave më të gjera mbi programin bërthamor iranian dhe konfliktet e shumta që vazhdojnë të tronditin Lindjen e Mesme.

Pikërisht për këtë arsye, pyetja që mbetet pa përgjigje është nëse marrëveshja do të sjellë stabilitet afatgjatë apo do të jetë thjesht një armëpushim i përkohshëm në një nga pikat më të nxehta të planetit. \tesheshi.com\

Marrëveshja u firmos të premten gjatë samitit trepalësh të zhvilluar në Pallatin Al-Safa në Mekë, ku morën pjesë presidenti turk Recep Tayyip Erdogan, princi i kurorës dhe kryeministri saudit Mohammed bin Salman dhe kryeministri pakistanez Shehbaz Sharif.

Marrëveshja synon të forcojë parandalimin kolektiv kundër çdo akti agresioni dhe përcakton që një sulm i armatosur kundër çdo njërit prej tre vendeve do të konsiderohet si një sulm kundër të gjithëve.

Ajo gjithashtu parashikon rritjen e bashkëpunimit mbrojtës në të gjitha fushat midis tre vendeve.

Para nënshkrimit të dokumentit, tre liderët diskutuan marrëdhëniet dypalëshe dhe trepalëshe, si dhe çështje me interes të përbashkët.

Pika kryesore e marrëveshjes përcakton se një sulm i armatosur ndaj cilitdo prej tre shteteve do të konsiderohet sulm ndaj të treve.

Ministria e Jashtme e Pakistanit e lidhi marrëveshjen me marrëdhëniet historike mes vendeve, lidhjet e përbashkëta dhe interesat strategjike.

Sipas CBS News, ish-zyrtari i shëndetit publik është në rrugën e duhur për të mposhtur kongresmenen demokrate të moderuar Haley Stevens, e cila ka shërbyer katër mandate në Kongres.

El-Sayed bëri fushatë për politika progresive si kujdesi shëndetësor universal dhe heqja e Zbatimit të Imigracionit dhe Doganave të SHBA-së (ICE). Ai gjithashtu bëri thirrje për t’i dhënë fund ndihmës ushtarake amerikane pa kushte për Izraelin.

Nëse fitorja e tij në zgjedhjet paraprake konfirmohet zyrtarisht, ai do të përballet me republikanin dhe aleatin e Donald Trump, Mike Rogers, në zgjedhjet e mesit të mandatit të nëntorit.

Djali i emigrantëve egjiptianë mund të bëhet senatori i parë mysliman në historinë e Shteteve të Bashkuara nëse fiton zgjedhjet e nëntorit.

Detaje të reja zbulojnë se djali 55-vjeçar dyshohet se ka mbajtur trupin e babait të tij të vdekur në një frigorifer për rreth 2.5 vjet, për të vazhduar të merrte pensionin e tij dhe atë të nënës së ndjerë.

Sipas hetimeve paraprake, nëna e 55-vjeçarit kishte ndërruar jetë më herët, ndërsa pensioni i saj përfitohej nga bashkëshorti i saj, babai 90-vjeçar i të arrestuarit.

Rasti u zbulua pasi autoritetet në Laconia morën informacion se 90-vjeçari, i lindur në vitin 1936, nuk ishte parë prej një kohe të gjatë.

Gjatë hetimit, policia kontaktoi djalin e tij 55-vjeçar, i cili pretendoi se babai i tij ishte larguar dhe jetonte në Athinë.

Megjithatë, hetuesit verifikuan deklaratën e tij dhe kontaktuan motrën e 55-vjeçarit, e cila jeton në Athinë. Ajo u tha autoriteteve se nuk e kishte parë babanë e saj prej vitesh dhe se ai kishte jetuar me vëllain e saj.

Pas këtyre dyshimeve, policia kreu një kontroll, në prani të prokurorit, në një hotel në pronësi të 55-vjeçarit. Objekti ishte i mbyllur dhe ai e përdorte si banesë.

Në bodrumin e hotelit, policia gjeti trupin e 90-vjeçarit brenda një frigoriferi dhe gjatë kontrollit u gjet dhe u sekuestrua edhe një armë me ajër.

55-vjeçari u arrestua dhe, gjatë marrjes në pyetje, dyshohet se ka pranuar ngjarjen. Ai ka deklaruar se babai i tij kishte ndërruar jetë rreth dy vjet e gjysmë më parë nga shkaqe natyrore dhe se e kishte fshehur trupin në frigorifer për të vazhduar marrjen e pensionit.

Sipas deklarimeve të tij, ai përfitonte gjithashtu edhe pensionin e nënës së tij, i cili i kalonte babait të tij si përfitues.

Në vendngjarje mbërritën një mjek ligjor dhe një ekip i Zyrës së Hetimit Penal të Spartës. Për trupin është urdhëruar kryerja e autopsisë për të përcaktuar shkaqet e sakta të vdekjes.

Ndaj 55-vjeçarit janë ngritur akuza për dëshmi të rreme, mashtrim të përsëritur dhe shkelje të legjislacionit për armët. Ai pritet të dalë para prokurorit, ndërsa hetimet vijojnë nga autoritetet kompetente.

Sipas Shërbimit Europian për Ndryshimet Klimatike Copernicus, valët e të nxehtit në fund të majit dhe gjatë qershorit sollën temperatura mesatare ditore mbi 10 gradë Celsius më të larta se normalja në disa zona të Francës, Mbretërisë së Bashkuar dhe Spanjës. Temperatura mesatare në Europën Perëndimore gjatë qershorit arriti në 20.74°C, ose 3.06°C mbi mesataren e periudhës 1991-2020.

Me temperatura që në disa vende kalojnë 40 gradë Celsius, thatësirat e zgjatura, zjarret shkatërruese dhe ulja e niveleve të lumenjve nuk konsiderohen më fenomene të rralla, por po bëhen pjesë e zakonshme e verave europiane.

Shkencëtarët kanë paralajmëruar prej kohësh se ndryshimet klimatike do të shtojnë si shpeshtësinë ashtu edhe intensitetin e fenomeneve ekstreme të motit. Sot, valët e të nxehtit zgjasin më shumë, nisin më herët dhe prekin njëkohësisht një numër më të madh vendesh.

Pasojat nuk kufizohen vetëm te temperaturat e larta. Ato po ndikojnë në ekosistemet, ekonominë dhe jetën e përditshme në të gjithë kontinentin.

Temperaturat ekstreme e thajnë bimësinë, duke i kthyer pyjet, shkurret dhe kullotat në një “karburant” ideal për flakët. Kur thatësira shoqërohet me erëra të forta, zjarret përhapen shumë më shpejt dhe bëhen gjithnjë e më të vështira për t’u vënë nën kontroll.

Vendet e Mesdheut, si Spanja, Portugalia, Greqia, Italia dhe Franca, kanë qenë tradicionalisht të ekspozuara ndaj zjarreve pyjore. Megjithatë, sezoni i zjarreve tashmë nis më herët, zgjat më shumë dhe prek edhe rajone që më parë konsideroheshin me rrezik të ulët.

Bashkimi Europian regjistroi vitin e kaluar djegien e të paktën 1 milion hektarëve tokë, gati dyfish i mesatares historike.

Disa zjarre janë aq intensive sa krijojnë sistemet e tyre atmosferike. Të njohura si retë pyrocumulonimbus, ato gjenerojnë erëra të forta, rrufe dhe prush që mund të ndezë vatra të reja disa kilometra larg, duke e bërë edhe më të vështirë shuarjen e tyre.

Përveç shkatërrimit të pyjeve dhe banesave, zjarret dëmtojnë biodiversitetin, çlirojnë sasi të mëdha dioksidi karboni dhe e bëjnë tokën më të rrezikuar nga erozioni dhe përmbytjet kur rikthehen reshjet.

Valët e të nxehtit ushtrojnë gjithashtu presion të madh mbi rezervat ujore të Europës. Temperaturat e larta rrisin avullimin nga lumenjtë, liqenet dhe rezervuarët, ndërsa pakësojnë lagështinë e tokës.

Shkrirja më e hershme e borës në male lë më pak ujë të disponueshëm gjatë muajve më të nxehtë të vitit.

Lumenj të rëndësishëm si Rhine, Po dhe Danubi kanë regjistruar nivele jashtëzakonisht të ulëta gjatë verave të fundit. Kjo ndikon në transportin lumor, prodhimin e energjisë hidrike dhe funksionimin e industrive që përdorin ujin për ftohje.

Bujqësia është një nga sektorët më të goditur. Fermerët në Europën Jugore dhe Qendrore po përballen me rendimente më të ulëta, stres termik te bagëtitë dhe kërkesë më të madhe për ujitje, ndërkohë që burimet ujore po pakësohen.

Një studim i publikuar në maj nga Banka Europiane e Investimeve dhe Komisioni Europian paralajmëron se ndryshimet klimatike mund të rrisin deri në 66% humbjet vjetore në bujqësinë europiane deri në vitin 2050, duke rrezikuar prodhimin ushqimor.

Në disa rajone tashmë janë vendosur kufizime për përdorimin e ujit gjatë periudhave të gjata të thatësirës, një tregues se ndryshimet klimatike po ndikojnë drejtpërdrejt në jetën e përditshme.

Nxehtësia është një nga rreziqet natyrore më vdekjeprurëse në Europë. Ndryshe nga përmbytjet apo stuhitë, pasojat e saj janë më pak të dukshme, por shumë më të përhapura.

Më të rrezikuarit janë të moshuarit, fëmijët dhe personat me probleme shëndetësore. Gjatë valëve të të nxehtit, spitalet raportojnë rritje të rasteve të dehidratimit, goditjes nga nxehtësia dhe sëmundjeve kardiovaskulare.

Qytetet janë veçanërisht të prekura për shkak të efektit të njohur si “ishulli urban i nxehtësisë”, ku betoni dhe asfalti grumbullojnë dhe mbajnë temperaturën edhe gjatë natës.

Përdorimi gjithnjë e më i madh i kondicionerëve ndihmon qytetarët, por njëkohësisht rrit ndjeshëm kërkesën për energji elektrike. Në të njëjtën kohë, temperaturat e larta të lumenjve e bëjnë më të vështirë ftohjen e centraleve termike dhe bërthamore, duke kufizuar prodhimin e energjisë pikërisht kur kërkesa është në kulm.

Pasojat ekonomike të krizës klimatike po bëhen gjithnjë e më të rënda.

Sipas Agjencisë Europiane të Mjedisit, moti ekstrem i ka kushtuar Europës rreth 738 miliardë euro nga viti 1980 deri në vitin 2023. Vetëm në tre vitet e fundit humbjet arritën në të paktën 162 miliardë euro.

Agjencia parashikon se, në mungesë të masave të forta kundër ndryshimeve klimatike, ekonomia europiane mund të përballet me humbje mbi 5.6 trilionë euro deri në vitin 2050.

Zjarret shkatërrojnë banesa, biznese dhe infrastrukturë turistike, ndërsa thatësirat ulin prodhimin bujqësor dhe nivelet e ulëta të lumenjve pengojnë tregtinë dhe industrinë.

Punonjësit në ndërtim dhe bujqësi përballen me ulje të produktivitetit, ndërsa kompanitë e sigurimeve po regjistrojnë humbje rekord. Sipas Bankës Qendrore Europiane, rreth 75% e dëmeve nga fatkeqësitë natyrore në Europë nuk janë të siguruara.

Ndërkohë, qeveritë duhet të përballojnë kosto gjithnjë e më të mëdha për menaxhimin e emergjencave dhe rindërtimin e zonave të goditura.

Parashikimet klimatike tregojnë se Europa do të vazhdojë të ngrohet më shpejt se mesatarja globale.

Europa Jugore pritet të përjetojë vera edhe më të nxehta dhe më të thata, me rrezik në rritje për thatësira dhe zjarre masive. Edhe Europa Veriore, e njohur tradicionalisht për klimën e butë, po përjeton valë të forta të të nxehtit. Së fundmi, zjarret prekën edhe Parkun Kombëtar Cairngorms në Skoci, duke detyruar komunitetet lokale të evakuohen.

Shumë qytete kanë nisur të mbillen me më shumë pemë, të ridizenjojnë rrugët për të ulur temperaturat, të forcojnë sistemet e paralajmërimit të hershëm dhe të krijojnë qendra freskimi për grupet më të rrezikuara.

Ruajtja e burimeve ujore, menaxhimi më i mirë i pyjeve, infrastruktura më rezistente dhe kultivimi i varieteteve bujqësore që i rezistojnë thatësirës po bëhen pjesë e strategjive afatgjata.

Megjithatë, shkencëtarët theksojnë se vetëm përshtatja nuk mjafton. Pa ulje të ndjeshme të emetimeve të gazeve serrë, fenomenet ekstreme do të bëhen gjithnjë e më të shpeshta.

Verat e fundit në Europë nuk shihen më si episode të izoluara të motit, por si një paralajmërim i qartë për klimën që e pret kontinentin në dekadat e ardhshme. Sfida tashmë është jo vetëm përballimi i ekstremeve të sotme, por edhe përgatitja e shoqërisë për një realitet ku ato mund të bëhen norma.

Sipas të përditshmes spanjolle ABC, duke cituar burime pranë shërbimeve të sigurisë, anëtarët e Gardës Civile Spanjolle i kishin paralajmëruar eprorët e tyre për ditë të tëra për numrin në rritje të marokenëve që, pas vendimit të Gjykatës së Lartë, po përpiqeshin të arrinin në Ceuta nga deti. Vendimi përcaktoi se migrantët e kapur në det nuk mund të ktheheshin menjëherë në Marok.

Lajmi për këtë vendim u përhap shpejt në mediat sociale marokene dhe u bë viral. Sipas vlerësimeve të disponueshme, rreth 200 njerëz në ditë po përpiqeshin të notonin disa qindra metra rreth valëpritëses kufitare dhe të arrinin në territorin spanjoll.

Informacioni rreth suksesit të migrantëve të parë inkurajoi më tej përpjekjet e reja për të kaluar kufirin. Në të njëjtën kohë, në mediat sociale qarkullonin thashetheme se kalimi kufitar El Tarajal ishte plotësisht i hapur.

Megjithatë, shërbimet e sigurisë nuk arritën të vënë re se mijëra njerëz po lëviznin drejt kufirit nga pjesë të ndryshme të Marokut në të njëjtën kohë. Meqenëse nuk u nisën nga një vend ose nuk u mblodhën në një pikë të paracaktuar, grupet u bashkuan gjatë rrugës dhe vetëm pranë kufirit u shndërruan në një masë që, sipas vlerësimeve, numëronte rreth 60 mijë njerëz.

Mungesa është edhe më serioze sepse i ashtuquajturi marshim në Ceuta u organizua nëpërmjet mediave sociale, pa ndonjë metodë veçanërisht të sofistikuar fshehjeje. Mediat marokene arritën të hynin në një nga grupet e WhatsApp, të quajtur Hajma (që do të thotë “sulm” në arabisht), përmes të cilave u përhapën thirrje për të kaluar kufirin.

Ata zbuluan se grupi menaxhohej nga një person me një kod ndërkombëtar algjerian dhe se në një moment anëtarët filluan të merrnin ftesa për të ndryshuar drejtim dhe për të provuar të hynin në Melilla.

“Situata në Ceuta është bërë më e ndërlikuar për shkak të mbikëqyrjes së shtuar”, tha një nga pjesëmarrësit që arriti të arrinte në qytet me një mesazh zanor. Mesazhe të tjera deklaronin se grupet duhet të mblidheshin në qytetin maroken të Nadorit, pastaj të vazhdonin për në Melilla dhe të përpiqeshin të hynin në territorin spanjoll.

Motivet e pjesëmarrësve ishin të ndryshme. Disa prej tyre kërkonin një mundësi për një jetë më të mirë në Evropë, ndërsa të tjerë, sipas burimeve policore, e shihnin kalimin e kufirit si një aventurë ose një mundësi për të shkaktuar probleme.

Burimet e inteligjencës me të cilat foli ABC e kanë të vështirë të besojnë se një kërcënim i tillë nuk mund të ishte zbuluar në kohë.

“Takimet mbahen çdo javë për të analizuar flukset e migracionit dhe rreziqet e sigurisë”, thanë burimet, duke i përshkruar ngjarjet në Ceuta si një episod të “luftës hibride”.

Shërbimet spanjolle po ia kalojnë një pjesë të përgjegjësisë homologëve të tyre marokenë, të cilët pretendojnë se nuk kanë marrë paralajmërime në kohë. Burime sigurie theksojnë se Maroku ka një rrjet të gjerë informatorësh lokalë që monitorojnë ngjarjet në çdo lagje të qytetit dhe u kalojnë informacione autoriteteve. Prandaj, ata e konsiderojnë të pamundur që shërbimet marokene të mos ishin në dijeni të lëvizjes masive të njerëzve nga disa qytete drejt Ceutës.

Shërbimet spanjolle të sigurisë kanë kritikuar gjithashtu reagimin e vonuar të qeverisë së kryeministrit Pedro Sánchez, duke theksuar se mundësia e një mbërritjeje masive të emigrantëve ishte parashikuar tashmë në planet e sigurisë kombëtare.

“Kjo mundësi ishte parashikuar dhe ekziston një plan për t’u përballur me çdo situatë të mundshme”, thanë burimet.

Pas shpërthimit të krizës, prioritetet e shërbimeve spanjolle janë bërë rivendosja e mbikëqyrjes mbi Ceuta, forcimi i sigurisë në Melilla dhe identifikimi i personave që kanë vendosur të qëndrojnë në Spanjë. Kjo detyrë do të kërkojë përsëri bashkëpunim me shërbimet marokene, megjithëse besimi i ndërsjellë është dëmtuar rëndë pas këtyre ngjarjeve.

ABC shkruan se midis atyre që kanë kërkuar të qëndrojnë në Spanjë dhe nuk janë kthyer vullnetarisht në Marok, shumica janë anëtarë të rinj të Gjeneratës Z. Këta janë të rinj që nuk shohin perspektivë në vendin e tyre, fitojnë rreth 350 euro në muaj, të cilat mund t’i përballojnë vetëm të jetojnë në lagje të varfra.

Ata që dëshirojnë të arrijnë në Spanjën kontinentale duhet të kalojnë nëpër një procedurë të gjatë ligjore, e cila përfshin aplikimin për azil dhe pritjen e një vendimi nga autoritetet kompetente.

Megjithatë, një numër i madh i atyre që hynë në Ceuta u kthyen shpejt në Marok. Disa hoqën dorë pasi u përballën me qendra pritjeje të mbipopulluara dhe mungesë ushqimi, uji dhe akomodimi. Të tjerë u larguan nga qyteti brenda 24 orëve sepse fillimisht e panë kalimin kufitar si një aventurë ose një formë argëtimi. /tesheshi.com/

Kjo nuk është hera e parë gjatë këtij konflikti që Trump kërcënon me sulme dhe më pas i anulon ato, shkruan CNN.

CNN bëri një përmbledhje të disa rasteve të mëparshme kur ka ndodhur kjo:

Më 21 mars, Trump tha se SHBA-ja do të “godiste dhe shkatërronte” centralet energjetike të Iranit nëse Teherani nuk do ta rihapte Ngushticën e Hormuzit brenda 48 orëve. Më 23 mars, pak para se të skadonte afati i vendosur nga Trump, presidenti tha se SHBA-ja dhe Irani kishin zhvilluar “bisedime produktive” dhe se ai do ta shtynte për pesë ditë goditjen e objekteve energjetike.

Më 7 prill, Trump paralajmëroi se “një qytetërim i tërë do të vdesë sonte” nëse Irani nuk pranonte t’i jepte fund luftës dhe ta rihapte Ngushticën e Hormuzit. Disa orë më vonë u njoftua një armëpushim dyjavor mes dy vendeve.

Më 21 prill, një ditë para se të skadonte armëpushimi, Trump tha se priste “të bombardonte” nëse negociatorët nuk arrinin një marrëveshje. Më vonë po atë ditë, ai e zgjati armëpushimin.

Më 17 maj, Trump paralajmëroi se “për Iranin, ora po ecën dhe ata duhet të lëvizin, SHPEJT, përndryshe nuk do të mbetet asgjë prej tyre.” Të nesërmen, ai tha se do ta “pezullonte” planin për të sulmuar Iranin, duke përmendur një kërkesë nga Katari, Arabia Saudite dhe Emiratet e Bashkuara Arabe.

Më 11 qershor, Trump tha se ushtria amerikane do ta godiste Iranin “SHUMË FORT SONTE”, duke shtuar se do të “merrte gjithashtu Ishullin Kharg dhe pika të tjera të infrastrukturës së naftës”. Disa orë më vonë, Trump tha se po i anulonte sulmet, sepse ishin miratuar “pikat përfundimtare” të një marrëveshjeje mes dy palëve.

Më 1 gusht, Trump tha se SHBA-ja ishte “gati dhe e përgatitur plotësisht” për ta sulmuar Iranin “me nivele terrori ushtarak, force dhe fuqie që nuk janë parë që nga Lufta e Dytë Botërore”. Pavarësisht kësaj, ai tha: “Jam pajtuar, për të mirën e ardhshme të BOTËS dhe, po ashtu, për mbijetesën e një Irani të suksesshëm dhe të begatë, ta anuloj sulmin, me kusht që të mund të arrihet shpejt një MARRËVESHJE”.

Zjarret kanë shkaktuar viktima mes forcave zjarrfikëse, dëme në banesa dhe sipërfaqe të mëdha bujqësore, ndërsa qindra banorë dhe turistë janë evakuuar nga zonat e rrezikuara. Përballë situatës së rënduar, mbi 200 zjarrfikës, të mbështetur nga mjete ajrore, vullnetarë dhe ekipe të Bashkimit Evropian, vijojnë operacionet për izolimin e vatrave më të mëdha.

Në Porto Germeno, një nga frontet më problematike, flakët kanë depërtuar në zonat e banuara. Tetëmbëdhjetë avionë dhe shtatë helikopterë po ndërhyjnë nga ajri për të frenuar përhapjen e zjarrit, ndërsa sistemi i emergjencës 112 është aktivizuar disa herë për evakuimin e banorëve dhe pushuesve. Sipas autoriteteve, disa banesa janë shkatërruar dhe është dëmtuar edhe një automjet zjarrfikës.

Ndërkohë, autoritetet greke paralajmërojnë se rreziku i zjarreve mbetet shumë i lartë në Atikë, Kretë, Greqinë Perëndimore, ishujt e Egjeut, Cikladet, Evros, si edhe në disa zona të Peloponezit dhe Greqisë Qendrore. Qytetarëve u është bërë thirrje të shmangin çdo aktivitet që mund të shkaktojë zjarr, pasi kushtet atmosferike favorizojnë përhapjen e shpejtë të flakëve.

Paralelisht me operacionet e shuarjes, prokuroria greke ka nisur hetimet për zjarrin e madh në ishullin e Parosit, ku dyshohet se shkaku lidhet me menaxhimin e mbeturinave në depon e ishullit.

Shtrirja e saktë e sulmeve dhe objektivat e mundshëm që SHBA mund të godasë nuk janë ende të qarta, ndërsa të dy zyrtarët theksuan se sulmet mund të anulohen.

Trump, duke folur gjatë një mbledhjeje të kabinetit të premten, paralajmëroi rifillimin e sulmeve të rënda, duke shprehur zemërim për përpjekjet diplomatike që, sipas tij, nuk kanë dhënë rezultat.

“Ne do t’i godasim shumë fort,” tha Trump. “Në një moment, ata do të thonë: ‘Nuk mund ta përballojmë më këtë.’”

Komanda Qendrore e SHBA-së (CENTCOM) ka përgatitur disa opsione dhe ka vendosur forcat e saj në gatishmëri për zgjerimin e luftës, përfshirë një fushatë intensive bombardimesh dyjavore kundër vendeve ku ndodhen raketat iraniane.

Gjithashtu, janë shqyrtuar plane që parashikojnë goditje ndaj objekteve energjetike të Iranit, thanë zyrtarët.

Administrata Trump ka qenë e kujdesshme në lidhje me goditjen e infrastrukturës energjetike iraniane, nga frika se Teherani mund të hakmerret duke sulmuar objektet energjetike në vendet e Gjirit Persik, gjë që do të trondiste tregjet globale të energjisë, të cilat tashmë janë nën presion për shkak të luftës.

Më herët gjatë kësaj jave, ministri izraelit i Mbrojtjes deklaroi se udhëheqja e Izraelit dëshironte të godiste objektivat energjetike të Iranit për të shtuar presionin ekonomik ndaj Teheranit.

“Ne dëshirojmë shumë të godasim objektivat energjetike të Iranit, por SHBA nuk po e miraton këtë për momentin,” tha Israel Katz.

Nuk ka asnjë tregues se Izraeli do të marrë pjesë në një valë të re sulmesh amerikane ndaj Iranit.

Ndërkohë, ushtria amerikane ka bërë përgatitje për të ndërmarrë një seri sulmesh ndaj infrastrukturës bërthamore iraniane, përfshirë objektin nw Malin Pickaxe, në jug të Teheranit, megjithëse planet nuk kufizohen vetëm në atë objekt. Sipas zyrtarëve, këto përgatitje janë intensifikuar gjatë ditëve të fundit.

E pyetur mbi raportimet se Trump kishte urdhëruar një raund të ri sulmesh gjatë fundjavës, Shtëpia e Bardhë tha se presidenti nuk do të “qëndrojë duarkryq dhe të lejojë që kjo sjellje terroriste të vazhdojë.”

“Irani do të vazhdojë të paguajë çmimin derisa të vijë në tryezën e bisedimeve në një mënyrë që Presidenti Trump e konsideron domethënëse,” deklaroi zëdhënësja e Shtëpisë së Bardhë, Karoline Leavitt.

Tërmeti, i regjistruar në orën 19:46 (17:46 GMT), e kishte epiqendrën në zonën e Campi Flegrei, në perëndim të Napolit, në një thellësi prej rreth 3 kilometrash, bëri të ditur Instituti Kombëtar Italian i Gjeofizikës dhe Vullkanologjisë, raporton Reuters, përcjell Gazeta Express.

Shërbimi italian i zjarrfikësve tha se kishte raportime për dëme të vogla në ndërtesa brenda dhe përreth Napolit, por shtoi se ekipet e tij nuk kishin marrë kërkesa të menjëhershme për ndihmë apo shpëtim të banorëve.

Shërbimet lokale të trenave dhe metrosë u pezulluan si masë paraprake, njoftuan zyrtarët lokalë.

Mediet italiane raportuan se ky ishte një nga tërmetet më të forta të regjistruara ndonjëherë në këtë zonë, ndërsa banorë të disa lagjeve dolën me nxitim në rrugë kur u ndjenë lëkundjet.

Campi Flegrei, një kalderë vullkanike me dendësi të madhe banimi që përfshin një pjesë të madhe të Napolit perëndimor, ka përjetuar aktivitet sizmik gjithnjë e më të shpeshtë vitet e fundit, duke bërë që qeveria të rrisë monitorimin e zonës.

Edhe pse tërmetet e vogla janë të zakonshme në këtë zonë, lëkundjet më të forta kanë shtuar frikën për një përsëritje të krizës sizmike që goditi Campi Flegrei në fillim të viteve 1980, duke shkaktuar ndërprerje të mëdha dhe duke detyruar mijëra njerëz të largohen nga shtëpitë e tyre.

Tërmetet janë relativisht të shpeshta në Itali.

Një seri tërmetesh të fuqishme goditën Italinë qendrore në vitin 2016, duke shkatërruar pjesë të rajoneve Lazio, Umbria dhe Marche dhe duke shkaktuar rreth 300 viktima.

Tërmeti më vdekjeprurës i dekadave të fundit ishte ai me magnitudë 6.9 që goditi zonën e Irpinia-s në Italinë jugore në nëntor të vitit 1980, duke vrarë rreth 2.700 persona dhe duke shkatërruar qindra qytete.

Forcat zjarrfikëse po luftojnë kryesisht me mjete tokësore, pasi erërat e forta pengojnë përdorimin e avionëve dhe helikopterëve. Në Beoti dhe Argolida janë dërguar përforcime me njësi tokësore dhe ajrore, por pavarësisht përmirësimit krahasuar me ditën e djeshme, shpërthime të reja vazhdojnë të shfaqen.

Kushtet atmosferike janë jashtëzakonisht të vështira, me erëra që arrijnë deri në 150 km/h në Atikë, duke ushqyer flakët dhe bërë të pamundur kontrollin e tyre. Mbrojtja Civile ka vendosur 16 rajone në alarm portokalli, duke paralajmëruar për rrezik të lartë.

Dëmet janë të mëdha në Rethymno, fshatra si Gianniou kanë pësuar shkatërrim të plotë me shtëpi dhe ullishte të djegura, ndërsa në Lesvos (Plomari) janë shkatërruar rreth 614 hektarë ullishte, pyje me pisha dhe shkurre. Mijëra hektarë janë kthyer në hi në Agia Paraskevi.

Pamjet e publikuara tregojnë pemën e përfshirë nga zjarri, ndërsa flakët dukeshin sikur pulsonin në përputhje me rritjen e tensionit elektrik që kalonte nëpër linjë.

Incidenti shkaktoi një situatë të rrezikshme për shkak të pranisë së energjisë elektrike dhe ndërhyrja në zonë kërkoi kujdes të veçantë. Nuk janë raportuar persona të lënduar, ndërsa autoritetet u angazhuan për të siguruar zonën dhe për të trajtuar pasojat e dëmtimit të linjës elektrike.

A tree caught fire after falling onto a live power line during a storm in Germany. The flames appeared to pulse with each surge of electricity through the line. pic.twitter.com/jil8TMw25n

— AccuWeather (@accuweather) July 27, 2026

Më pas, pasi kaloi në Ministrinë e Mbrojtjes, ai u kthye në figurën që promovonte përdorimin e dronëve dhe teknologjisë në luftë.

Hoqi kostumin zyrtar, veshi bluzën sportive, largoi mobiliet e vjetra të epokës sovjetike dhe solli një kulturë më moderne në institucion, me hapësira kreative dhe madje edhe tavolina pingpongu. Por kjo qasje nisi të krijonte pakënaqësi në qarqet tradicionale të pushtetit në Kiev.

Në fillim të kësaj jave, gjatë festivalit muzikor Atlas në Kiev, u shfaq një poster me portretin e Fedorov të paraqitur si një sheik, me mbishkrimin: Ne e duam shumë Mykhailo Fedorov.

Pas kësaj, bashkëshortja e tij, dizajnerja Anastasia Fedorova, reagoi ashpër në Instagram, duke denoncuar krijimin e një “kulti të sëmurë të personalitetit” rreth bashkëshortit të saj dhe një lloj “psikoze kolektive”.

A është kthyer “djali poster” i Ukrainës në një ikonë?

Presidenti ukrainas Volodymyr Zelensky e shpjegoi largimin e tij nga posti si një vendim për rritjen e efikasitetit: sipas tij, duhej të bashkoheshin më mirë teknologjia digjitale dhe mbrojtja pas përplasjeve me ish-komandantin e përgjithshëm të ushtrisë, Oleksandr Syrsky.

Përplasja mes tyre ekzistonte vërtet. Ishin dy mënyra të ndryshme për ta parë luftën. Nga njëra anë ishte Fedorov, 35 vjeç, mbështetës i revolucionit të dronëve, blerjeve përmes platformave digjitale dhe një ushtrie më të decentralizuar. Nga ana tjetër ishte Syrsky, një gjeneral mbi 60 vjeç i formuar në traditën sovjetike, që besonte se një luftë nuk mund të drejtohet vetëm me teknologji, improvizime dhe struktura më pak të centralizuara.

Por në këtë histori hyjnë edhe paratë.

Gazeta ukrainase Ukrainska Pravda shkruan se rënia e Fedorov lidhet edhe me çështjen e kontratave ushtarake dhe kompaninë Fire Point, një nga emrat kryesorë të industrisë së re të mbrojtjes ukrainase, që prodhon dronë dhe raketa Flamingo dhe synon të prodhojë edhe sisteme Patriot.

Në këtë histori përmendet edhe Tymur Mindich, biznesmen dhe mik i vjetër i Zelenskyt, i cili aktualisht ndodhet në arrati në Izrael dhe përballet me akuza për korrupsion.

Sipas raportimeve, Mindich dyshohet se ka ndihmuar pronarin e Fire Point, Denys Shtilerman, për të hyrë në arkiva me projekte të vjetra raketore sovjetike, një hap që i dha kompanisë një avantazh të rëndësishëm në zhvillimin e saj.

Megjithatë, pas emërimit të Fedorov në krye të Mbrojtjes, kontratat e kompanisë nuk u rritën në nivelin që pritej.

Në këtë përplasje përmendet edhe Andriy Yermak, ish-kreu i zyrës presidenciale të Ukrainës, i cili është përfshirë në skandale korrupsioni. Sipas Ukrainska Pravda, që në fund të vitit 2025 Yermak e shihte Fedorov si një problem politik: shumë të pavarur, shumë të popullarizuar dhe potencialisht një rival të ardhshëm.

Ndërkohë, Fedorov ka zgjedhur heshtjen. Ai refuzoi një rol si këshilltar i qeverisë për zhvillimin digjital dhe ka bërë të ditur se do të pranonte vetëm rikthimin në postin e ministrit të Mbrojtjes. Që prej atëherë është tërhequr nga skena publike.

Megjithatë, figura e tij vazhdon të rritet. Në Kiev janë zhvilluar protesta për rikthimin e tij në detyrë dhe një poster gjigant me portretin e tij është vendosur në një nga sheshet kryesore të qytetit.

Sipas një sondazhi të Rating Group, në pak ditë besimi te Fedorov është rritur në 65%, duke kaluar edhe nivelin e besimit ndaj Zelensky-t.

Profesori i shkencave politike në Akademinë Mohyla të Kievit, Oleksiy Haran, e përmbledh kështu situatën: Zelensky, me vendimet e tij, ka ndihmuar në rritjen politike të Fedorov.

Sipas analistëve ukrainas, në garën e ardhshme politike të Ukrainës tashmë nuk përmenden vetëm Zelensky, ish-komandanti Valerii Zaluzhnyi dhe ish-kreu i inteligjencës Kyrylo Budanov, por edhe një emër i katërt: Mykhailo Fedorov.

Megjithatë, ekspertët paralajmërojnë se popullariteti i momentit nuk do të thotë domosdoshmërisht një lidership afatgjatë. Për të kthyer mbështetjen emocionale në një bazë të qëndrueshme politike duhen kohë, zgjedhje dhe një strategji e qartë.

Dronët, startup-et, platformat digjitale dhe ministrat e rinj kanë ndryshuar mënyrën se si funksionon shteti ukrainas, por nuk kanë zhdukur metodat e vjetra të pushtetit. Ato thjesht i kanë bërë më të shpejta dhe më të ashpra, njësoj si vetë lufta.

Nafta bruto Brent, standardi global për naftën, ra me më shumë se 9% në 87.59 dollarë për fuçi në një moment, duke shënuar një kthesë të ndjeshme nga java e kaluar kur ishte rritur mbi 100 dollarë.

Rënia erdhi pasi ambasadori i SHBA-së në OKB tha se sulmet ndaj Iranit ishin ndalur për natën e dytë radhazi për t’u dhënë “bisedimeve pak hapësirë”.

Një zëdhënës i ushtrisë iraniane tha të dielën se Teherani kishte ndaluar sulmet “hakmarrëse” në rajon në përgjigje.

Shpërthimi i luftës së Iranit shkaktoi një rritje të ndjeshme të çmimeve të naftës, ndërsa konflikti çoi në mbylljen efektive të Ngushticës së Hormuzit, një rrugë kyçe transporti detar që zakonisht transporton rreth 20% të naftës dhe gazit natyror të lëngshëm (LNG) në botë.

Kur Irani dhe SHBA-të nënshkruan një memorandum mirëkuptimi në qershor për të ndaluar operacionet ushtarake dhe për të rihapur ngushticën, çmimi i naftës ra përsëri në nivelet e para luftës prej rreth 70 dollarë për fuçi.

Megjithatë, prishja e armëpushimit në fillim të këtij muaji rigjallëroi frikën mbi furnizimet globale të energjisë dhe e shtyu çmimin e naftës përsëri lart.

Javën e kaluar ai arriti në 100 dollarë për fuçi për herë të parë që nga maji, me shqetësime të shtuara që erdhën pasi milicia Huthi në Jemen sulmoi cisterna nafte në Detin e Kuq, duke kërcënuar një rrugë kyçe eksporti që Arabia Saudite kishte përdorur për të anashkaluar Ngushticën e Hormuzit.

Deri të hënën pasdite, çmimi i Brent ishte 90.60 dollarë për fuçi, më shumë se 6% më pak për ditën.

Susannah Streeter, stratege kryesore e investimeve në Wealth Club, tha se tregjet po mbeteshin “të kujdesshme duke pasur parasysh kthesat dhe ndryshimet gjatë këtij konflikti”.

Pavarësisht rënies së ndjeshme të naftës bruto, “ka ende pasiguri të konsiderueshme të ngulitur në këto çmime dhe një ngurrim nëse negociatat do të çojnë në një përparim të qëndrueshëm”, shtoi ajo.

Çmimi me shumicë i gazit është rritur gjithashtu kohët e fundit, dhe analiza nga grupi kërkimor Wood McKenzie e publikuar javën e kaluar tha se ruajtja e gazit evropian ishte në një nivel historik të ulët, me sigurinë e furnizimit për këtë dimër “në rrezik”.

Nëse Ngushtica e Hormuzit mbetet e mbyllur për dy muaj të tjerë, thuhet se depozitimi do të përfundojë nën 70% deri më 1 nëntor, krahasuar me një mesatare pesëvjeçare për atë datë prej 90%.

“Inventarët e ulët evropianë, kërkesa e fortë aziatike dhe rritja e kufizuar e furnizimit të ri me LNG pothuajse garantojnë çmime të larta gjatë këtij dimri dhe në vitin 2027”, tha Massimo Di Odoardo, nënkryetar i kërkimit të gazit dhe LNG në Wood Mackenzie.

Konflikti midis SHBA-së dhe Iranit ka rritur gjithashtu koston e karburantit si benzina dhe nafta në shumë vende.

Takimi mes Trump dhe Netanyahut pritet të zhvillohet disa orë përpara funeralit, ku do të marrë pjesë edhe presidenti amerikan. Trump do të presë të hënën në Shtëpinë e Bardhë edhe presidentin ukrainas Volodymyr Zelensky, i cili gjithashtu planifikon të jetë i pranishëm në ceremoninë mortore të Graham.

Axhenda e ngarkuar e Trump lë të kuptohet se takimi me Netanyahun nuk do të jetë i gjatë.

Vizita zhvillohet pas disa javësh marrëdhëniesh të tensionuara mes Jerusalemit dhe Uashingtonit, pas dështimit të përpjekjeve të përbashkëta për të rrëzuar regjimin iranian, përshkallëzimit të fundit me Iranin dhe përpjekjeve diplomatike për të dalë nga ngërçi.

Takimi ishte planifikuar fillimisht javën e kaluar, por u anulua në momentin e fundit me kërkesë të palës amerikane. Ndërkohë, një zyrtar i Shtëpisë së Bardhë deklaroi se takimi nuk ishte planifikuar kurrë, pretendim që u kundërshtua nga burime izraelite.

Sipas disa burimeve, Uashingtoni pret që Netanyahu të sjellë përparim në çështjen e Libanit. Javën e kaluar Izraeli u tërhoq nga një fshat në jug të Libanit, pasi SHBA njoftoi nisjen e një projekti pilot që parashikon vendosjen e ushtrisë libaneze në disa zona të jugut të vendit.

Ndërkohë, kabineti izraelit i sigurisë miratoi nënshkrimin e një marrëveshjeje me “Board of Peace”, organi i krijuar nga Trump që mbikëqyr armëpushimin në Rripin e Gazës. Marrëveshja synon të lejojë vendosjen e një force ndërkombëtare stabilizuese në një zonë të kufizuar të Gazës, mes vijës së frontit të ushtrisë izraelite dhe territorit të kontrolluar nga Hamasi.

Në këtë zonë parashikohet ngritja e dy kampeve për palestinezët e zhvendosur. Kampi më i vogël do të financohet nga Emiratet e Bashkuara Arabe, ndërsa për kampin më të madh ende nuk është siguruar financimi.

Megjithatë, komiteti palestinez i teknokratëve që pritet të marrë administrimin civil të zonës nuk do të hyjë menjëherë në Gaza, ndërsa ndërtimi i strehimeve të përkohshme mund të shtyhet deri pas zgjedhjeve izraelite të planifikuara në fund të tetorit.

Edhe pse me ritme të ngadalta, këto zhvillime konsiderohen një hap përpara, pasi shumica e popullsisë së Gazës vazhdon të jetojë në çadra. Ndërkohë, ofensiva izraelite dhe bombardimet e përditshme kanë shkaktuar mbi 1.000 viktima që prej hyrjes në fuqi të armëpushimit.

Sipas burimeve të përfshira në negociata, këto lëvizje në Gaza dhe Liban konsiderohen si gjeste vullneti të mirë nga Netanyahu përpara takimit me Trump. Një rol kyç në organizimin e takimit thuhet se ka luajtur Aryeh Lightstone, këshilltar i lartë i “Board of Peace” dhe përgjegjës për zbatimin e planit me 20 pika të Trump për Gazën.

Lightstone, i cili konsiderohet ideologjikisht pranë Netanyahut, ka bashkëpunuar me ambasadorin izraelit në Uashington, Yechiel Leiter, për të siguruar zhvillimin e takimit.

Marrëdhëniet mes Trump dhe Netanyahut janë përkeqësuar ndjeshëm javët e fundit. Gazetari Barak Ravid raportoi se gjatë bisedave telefonike Trump ka përdorur tone përçmuese dhe ofenduese ndaj Netanyahut për këmbënguljen e tij për zgjerimin e operacioneve ushtarake në Liban.

Burime pranë qeverisë izraelite thonë se Netanyahu ka nevojë për mbështetjen politike të Trump gjatë fushatës zgjedhore dhe se presidenti amerikan është plotësisht i vetëdijshëm për këtë varësi.

Sipas të gjitha vlerësimeve, Netanyahu vazhdon të mbështesë një skenar ushtarak kundër Iranit. Ai synon që SHBA të ndërmarrë sulme më agresive ndaj programit bërthamor iranian ose që Izraeli të rikthehet aktivisht në konflikt.

Megjithatë, burime të njohura me zhvillimet bëjnë të ditur se Emiratet e Bashkuara Arabe janë ndër vendet që kundërshtojnë një përshkallëzim të ri, duke lobuar pranë administratës amerikane që Izraeli të mos përfshihet drejtpërdrejt në konflikt.

Sipas të njëjtave burime, Emiratet kanë arritur mirëkuptime me Iranin pas një takimi të nivelit të lartë në fillim të qershorit, gjë që ka sjellë uljen e sulmeve iraniane ndaj tyre dhe zbutjen e retorikës së Abu Dhabit kundër Teheranit.

Në një takim të zhvilluar në SHBA me ambasadorët arabë, një zyrtar amerikan argumentoi se sulmet e kufizuara dhe bllokada detare mund të forcojnë pozitat e elementëve më moderatë në Iran dhe të çojnë drejt një marrëveshjeje përpara zgjedhjeve të mesmandatit në SHBA.

Ndërkohë, Kuvajti dhe Bahreini mbështetën vazhdimin e sulmeve ndaj Iranit, ndërsa Arabia Saudite kërkoi sqarime mbi objektivat e luftës dhe mënyrën se si Uashingtoni synon t’i japë fund konfliktit.

Për Netanyahun, vetë zhvillimi i takimit me Trump konsiderohet një sukses politik, pas javësh spekulimesh për përçarje mes tyre. Megjithatë, analistët besojnë se Trump nuk do të mjaftohet me lëshimet simbolike të Izraelit në Liban dhe Gaza, por do të kërkojë hapa më të rëndësishëm.

Një nga temat që mund të ngrihet është edhe ndihma ushtarake amerikane për Izraelin, e cila skadon pas dy vitesh. Shtëpia e Bardhë pritet të kërkojë një plan konkret që t’i mundësojë Trump të tregojë rezultate të prekshme për taksapaguesit amerikanë.

“Ajo dyshohet për spiunazh në emër të një vendi të tretë dhe për anëtarësim në një organizatë kriminale”, tha Zyra e Prokurorit Publik Federal në një deklaratë.

Gruaja punonte si praktikante në Shtabin Suprem të Fuqive Aleate për Evropën (SHAPE) të NATO-s në qytetin belg Mons, thuhet në deklaratë. Nuk u dhanë detaje të mëtejshme për identitetin e saj apo vendin apo organizatën për të cilën dyshohet se spiunon.

SHAPE është selia kryesore ushtarake e NATO-s, baza e Komandës Aleate të Operacioneve, e cila është përgjegjëse për planifikimin dhe kryerjen e të gjitha operacioneve të aleancës transatlantike të sigurisë me 32 anëtarë.

E dyshuara kishte rënë në sy të shërbimeve të sigurisë të SHAPE-s, të cilët e raportuan atë te zyrtarët e inteligjencës belge, sipas deklaratës së prokurorëve.

Hetuesit kontrolluan shtëpinë e të dyshuarës dhe vendin e saj të punës në SHAPE, dhe ajo u arrestua të premtenm shkruan Reuters.

Një zëdhënës i SHAPE tha se nuk kishte asnjë tregues se gatishmëria operacionale e NATO-s ose e SHAPE-s, rregullimet e komandës dhe kontrollit ose detyrat e vazhdueshme ishin prekur.

“SHAPE vazhdon të përmbushë përgjegjësitë e tij pa ndërprerje”, tha ai.

Artikuj të konsumit të përditshëm si vera dhe shkopinjtë e hokejit dhe mallra industriale si çimentoja janë ndër mallrat e synuara. Megjithatë, disa eksporte kyçe do të kursehen, siç janë energjia, potasiumi, mineralet kritike dhe peshku.

Kryeministri Mark Carney u përgjigj duke thënë se Kanadaja ishte e gatshme të “intensifikonte” bisedimet tregtare me ShBA-në në javët e ardhshme, raporton BBC, transmeton Klankosova.tv

Shtëpia e Bardhë tha se detyrimet do të hyjnë në fuqi brenda 30 ditësh dhe do të shënojnë një përshkallëzim të madh të tensioneve tregtare midis fqinjëve të Amerikës së Veriut.

Detyrimet e reja zbatohen për të gjitha mallrat e mbuluara pavarësisht nëse produkti ishte përfshirë në marrëveshjen ekzistuese të tregtisë së lirë midis Kanadasë, SHBA-së dhe Meksikës, e njohur si USMCA.

“Ky është veprimi i fundit në një seri veprimesh të njëanshme tregtare të SHBA-së që filluan me vendosjen e një sërë tarifash nga SHBA-ja në shkelje të drejtpërdrejtë të Marrëveshjes Kanada-Shtetet e Bashkuara-Meksikë”, tha Carney në një deklaratë për X.
Ai përmendi gjithashtu “kërcënime ndaj sovranitetit kanadez”, një referencë e mundshme për thirrjet e Trump për ta bërë fqinjin verior të Amerikës shtetin e 51-të të SHBA-së.

Taksat e importit të së hënës mbështeten në barrierat tregtare që tashmë janë në fuqi midis dy vendeve.