Përvoja e Ibn Sinës si një dritë udhëzuese për shkencëtarët që përballen me sëmundje infektuese

Derisa koronavirusi po ngulfat botën, ne kthehemi në histori, gjegjësisht në zbulimet shkencore të Ibn Sinës. Me ekspertizë në shumë fusha, nga mjekësia dhe astronomia e deri në matematikë dhe teologji, Ibn Sina ishte një polimat musliman dhe babai i mjekësisë së hershme moderne. I njohur gjithashtu si Avicena në Perëndim, ai zotëronte një mendje të shkëlqyeshme shkencore që luajti një rol themelor në frenimin e sëmundjeve infektuese shumë të frikshme, një mijë vjet më parë.

Në një kohë kur bota moderne po lufton me pandeminë e koronavirusit, hapi i parë që Organizata Botërore e Shëndetësisë (OBSH) ndërmori drejt rrafshimit të kurbës së rasteve pozitive të koronavirusit ishte të insistonte në vendosjen e metodës së karantinës, e cila u shpik nga Ibn Sina për të trajtuar shpërthimet e transmetimit të sëmundjeve infektuese nga njeriu në njeri.

Në kryeveprën e tij, “Kanuni i Mjekësisë”, e botuar në vitin 1025, Ibën Sina argumentoi se një periudhë 40-ditore e karantinës ishte vitale për të dobësuar përhapjen e infeksioneve ngjitëse.

Në vitet e mëvonshme dhe deri tani, “Kanuni i Mjekësisë” së Ibn Sinës është bërë gurthemeli i mjekësisë moderne, aq sa komuniteti botëror mjekësor e përdori atë si librin kryesor ligjërues për gati 600 vjet. Polimati musliman u dha frymëzim shkencëtarëve mesjetarë dhe të kohërave moderne në periudha të ndryshme, derisa këta të fundit e nderuan Ibën Sinën me emra si Galeni i Islamit, Princi dhe Shefi i Mjekëve dhe Aristoteli i arabëve.

Nga 450 vepra që Ibn Sina besohet të ketë shkruar, 240 kanë mbijetuar. Të paktën 40 nga dorëshkrimet e tij kanë të bëjnë me mjekësinë. Përveç ‘Kanunit të Mjekësisë’, kryevepra e tij e dytë është ‘Libri mbi Shërimin’, i cili konsiderohet të jetë enciklopedia më e madhe e shkruar nga një njeri, një studim i madh për shkencën, fenë dhe filozofinë.

Ibn Sina ishte i pari që zbuloi se mikrobet shkaktojnë sëmundje, shpjegoi arsyet dhe proceset se si njerëzit zhvillojnë verdhëza dhe infeksione serioze bakteriale. Ai përdori teknikën e qetësimit derisa intervenonte në disa sëmundje të brendshme të rrezikshme për jetën. Ai gjithashtu shpiku metodën e diagnostikimit të diabetit duke matur shkallën e sheqerit në mostrat e urinës.

Lindur në një fshat në Uzbekistanin e ditëve të sotme, në verën e vitit 980, Ebu Ali Husein Ibn Sina u rrit në një familje të prosperuar. Babai i tij ishte një guvernator dhe studiues i njohur në rajon. Ibn Sina mori arsim të gjerë në fushën e shkencës dhe filozofisë. Ai ishte i njohur për kujtesën dhe inteligjencën e tij befasuese.

Në moshën 16 vjeçare, Ibn Sina iu drejtua mjekësisë dhe në dy vitet në vijim, ai u bë mjek. Ai tha se të kuptuarit e mjekësisë nuk ishte një detyrë e vështirë për një matematikan të trajnuar.

“Kanuni i Mjekësisë” së Ibn Sinës luajti një rol vendimtar për ta çuar botën drejt ‘Epokës së Artë Islame’, një periudhë e zhvillimit kulturor, ekonomik dhe shkencor midis shekujve 8 dhe 14. Shkencëtarët që u ngritën me famë në atë epokë bënë zbulime të rëndësishme shkencore nga të cilat përfitoi komuniteti shkencor i epokës moderne.

Burimi: TRT World

Përshtati dhe përktheu – STUDENTET.MK