Ibrahimi: Një krahasim që flet shumë për “drejtësinë” e Hagës

1. Nikola Šainović, zëvendëskryeministër i RFJ-së dhe përfaqësues i Millosheviqit për Kosovën – u dënua me 18 vjet.
2. Nebojša Pavković, komandant i Armatës së 3-të të Ushtrisë së Jugosllavisë – u dënua me 22 vjet.
3. Sreten Lukić, shef i shtabit të policisë serbe për Kosovën – u dënua me 20 vjet.
4. Vladimir Lazarević, komandant i Korpusit të Prishtinës – u dënua me 14 vjet.
5. Millosheviqi vdiq pa një vendim përfundimtar.
Në anën tjetër:
1. Hashim Thaçi, drejtues i drejtorisë politike të UÇK-së – u dënua me 25 vjet
2. Jakup Krasniqi, zëdhënës zyrtar i UÇK-së – u dënua me 25 vjet
3. Kadri Veseli, shef i shërbimit të inteligjencës së UÇK-së – u dënua me 18 vjet dhe
4. Rexhep Selimi, shef i drejtorisë operative të UÇK-së – u dënua me 13 vjet.
Serbia, përmes këtyre njerëzve, gjatë viteve 1998-1999 vriste civilë shqiptarë në Kosovë, bënte masakra, përdhunonte gra, vriste fëmijë dhe bënte spastrim etnik, ndërsa drejtuesit e UÇK-së e mbronin popullatën e ekspozuar ndaj këtyre krimeve dhe në fund rezultati është sikur UÇK-ja të kishte qenë agresori e Serbia të kishte qenë viktima.
Duke mos e ndëshkuar agresorin, por viktimën, sot në mes të Europës, në Serbi, organizohet varrim shtetëror për autorin e gjenocidit në Srebrenicë, ndërsa BE-ja mjaftohet me “deklarata gjykimi”.
Ta thjeshtojmë – ndëshkimi i drejtuesve të UÇK-së është inkurajim i atyre që sot mburren me gjenocidin për të bërë edhe një gjenocid tjetër. Kaq!

*Status facebook’u i z.Zeqirja Ibrahimi