Forca e imanit që nuk e ndal as pushteti

Hfz. Mehas Alija

Falënderimi i takon Allahut, Zotit të botëve. Atë e lavdërojmë, prej Tij ndihmë dhe falje kërkojmë. Dëshmojmë se nuk ka zot tjetër përveç Allahut dhe se Muhammedi alejhis-selam është rob dhe i dërguar i Tij.

O besimtarë, frikësojuni Allahut dhe kapuni fort pas fesë së Tij, sepse udhëzimi i Allahut është drita më e madhe që mund t’i jepet një zemre.

Allahu i Lartësuar në Kur’an na sjell rrëfime që nuk janë thjesht histori, por mësime për zemrat tona. Një prej tyre është rrëfimi i Musait (a.s.) dhe Faraonit. Kur Musai (a.s.) u përball me Faraonin dhe u ndoq, Allahu e çau detin për të. Një mrekulli e madhe që tregon fuqinë absolute të Allahut, ku edhe natyra i nënshtrohet urdhrit të Tij.

Por, o robër të Allahut, ka një mrekulli tjetër më të heshtur, por shumë më të thellë: jo deti, por zemra e gruas së Faraonit.

Ajo jetonte në pallatin e tiranit më të madh në histori. Çdo ditë shihte mohimin e së vërtetës me sytë e saj. Dëgjonte fjalët e Faraonit që thoshte: “Unë jam zoti juaj më i lartë.” Ishte e rrethuar me pasuri, pushtet, rehati dhe çdo gjë që njerëzit zakonisht e konsiderojnë sukses.

Por ajo nuk u dorëzua para kësaj bote. Nuk u mashtrua nga pallati, as nga pushteti, as nga frika.

Ajo besoi në Allahun e Plotfuqishëm.

“Allahu u ka sjellë shembull besimtarëve gruan e Faraonit…” (Et-Tahrim, 66:11).

Vëllezër e motra të nderuara!

Allahu nuk e përmend gruan e Faraonit për shkak të pozitës së saj, por për shkak të zemrës së saj. Ai e bëri shembull për të gjithë besimtarët dhe besimtaret deri në Ditën e Kiametit.

Çfarë tha ajo? “… ajo tha: ‘O Zoti im! Më ndërto pranë Teje një shtëpi në Xhenet, më shpëto nga Faraoni dhe veprat e tij dhe më shpëto nga populli zullumqar.’” (Et-Tahrim, 66:11)

Kjo na mëson se udhëzimi nuk është rezultat i kushteve të jashtme, por është dritë që Allahu e vendos në zemrën që Ai dëshiron. Një zemër mund të jetë në pallat, por të jetë me Allahun. Dhe një zemër mund të jetë në varfëri, por larg Tij.

Kjo është fuqia e imanit: që as Faraoni nuk mundi ta ndalë brenda shtëpisë së tij.

Prandaj, o besimtarë, mos e matni të vërtetën me shumicën, as me fuqinë, as me pozitën. Mateni me udhëzimin e Allahut. Sepse zemrat janë në dorën e Tij, dhe Ai udhëzon dhe drejton kë të dojë.

I Dërguari i Allahut s.a.v.s na kujton se: “Allahu nuk shikon trupat dhe pamjet tuaja, por shikon zemrat dhe veprat tuaja.” (Muslimi).

Prandaj, xhemat, shpëtimi nuk varet nga vendi ku jeton, por nga gjendja e zemrës me të cilën jeton.

Lusim Allahun që të na forcojë zemrat tona në iman, të na bëjë prej atyre që e njohin të vërtetën dhe e ndjekin atë, edhe kur janë të vetmuar.

“O Zoti ynë, mos i devijo zemrat tona pasi na ke udhëzuar dhe na dhuro mëshirë nga ana Jote.”

Allahu na bëftë prej të qëndrueshmëve në iman.

Amin.

(Hutbeja e xhumasë në xhaminë El-Hidaje në St.Gallen, 26.06.2026)