Sazani si haraç diplomatik

Vizita e Ivanka Trump dhe Jared Kushner në jug të Shqipërisë, e mbështjellë me mister, makina të blinduara që ndërrohen në çdo ndalesë dhe darka private “nën dritën e qirinjve” me Edi Ramën, ngre një pyetje të nxehtë: A po shërben Ishulli i Sazanit si monedhë këmbimi për qetësinë politike të kryeministrit në korridoret e pushtetit të ri në Uashington?

Kur pasuria kombëtare kthehet në “policë sigurie”

Dhënia e statusit të “investitorit strategjik” kompanisë së dhëndrit të Donald Trump, nuk ngjan me një garë transparente tregtare, por me një transaksion mesjetar: tokë në këmbim të mbrojtjes.

Në një kohë kur administrata e re amerikane po e shkrin kufirin mes interesit shtetëror dhe atij privat, Edi Rama duket se ka gjetur “thembrën e Akilit” të familjes Trump: etjen për pasuri duke shfrytëzuar licencimin e emrit.

Pyetja që lind është: A do të guxojë Departamenti i Shtetit të kritikojë korrupsionin apo regresin demokratik në Shqipëri, kur vetë familja e Presidentit ka në dorë një “çek” 1.4 miliardë dollarësh që varet nga dora e Edi Ramës?

Kjo nuk është diplomaci, por një pengmarrje e hapur e interesave të Shqipërisë për hir të karriges politike personale.

Sazani: nga bazë ushtarake në “enklavë familjare”

Ky aset me rëndësi kritike për sovranitetin dhe sigurinë kombëtare, po i dorëzohet një entiteti privat pa konkurs ndërkombëtar, pa transparencë dhe pa llogaridhënie. Ndërsa qeveria flet për “turizëm elitar”, aroma që vjen nga Vlora është ajo e një pazari ku pasuritë publike përdoren si haraç.

Pse nuk pati një tender ku kompanitë më prestigjioze të botës të konkurronin për Sazanin? Pse detajet e marrëveshjes diskutohen në darka private dhe jo në parlament? Si mundet që një territor ushtarak t’i jepet një kompanie të lidhur me familjen e një presidenti të huaj, duke e kthyer atë praktikisht në një zonë ku ligji shqiptar është i pafuqishëm përballë “markës” Trump?

Një kushtetutë që po kthehet në guaskë boshe

Nëse miqësia me SHBA-në kushtëzohet nga shpërndarja e pjesëve të territorit kombëtar si dhurata personale, atëherë ne nuk jemi më partner strategjik, por një zotërim feudal që paguan taksën e radhës për të shmangur ndëshkimin.

Edi Rama po e trajton Shqipërinë si pronë private, ku bregdeti shërben për të qetësuar dallgët politike që vijnë nga përtej oqeanit. Sazani nuk është “vila” e radhës ku Rama mund të presë miqtë e tij për të negociuar fatin e karriges.

Ky pakt mban erën e korrupsionit elitar dhe rrezikon ta lërë Shqipërinë pa njërën prej pasurive të saj më të çmuara, në këmbim të një buzëqeshjeje diplomatike që zgjat sa një mandat në Shtëpinë e Bardhë.

Ky nuk është zhvillim, por një shitje e turpshme e sovranitetit. /tesheshi.com/