Ta kesh gomarin udhërrëfyes jete…

Tetëdhjetë e dy vjeçari Raif Kurt nga Manisa, i cili është plotësisht i verbër, ka kaluar dy kilometra midis qytetit dhe shtëpisë së tij në fshat për 24 vjet pa ndihmën e askujt, duke u mbështetur në një gomar besnik që ai e quan sytë dhe veshët e tij.

I lindur në Bullgari në vitin 1943 me humbje gjenetike të shikimit, Kurt emigroi në rrethin Salihli të Manisës me familjen e tij në vitin 1951.

Raif humbi plotësisht shikimin në moshën 20 vjeç. Pavarësisht aftësisë së kufizuar, ai punoi si bari dhe fermer gjithë jetën e tij, duke u përpjekur të mbetej i pavarur.

Mbështetja e tij më e madhe për 24 vjet ka qenë gomari i tij Magare, të cilin e ka mësuar, me ndihmën e një udhërrëfyesi, të gjejë rrugën midis qendrës së qytetit dhe shtëpisë së tij në fshat vetë. Kurt thotë se nuk mund të funksiononte pa gomarin, pasi ai i siguron lëvizshmëri dhe siguri.

Vendasit theksojnë se janë me Kurtin dhe e ndihmojnë në nevojat e tij të përditshme, ndërsa Magare mbetet shoqëruesi i tij më besnik dhe një simbol i këmbënguljes dhe dinjitetit.

Kurt i tha gazetarit të AA-së se babai i tij pati vështirësi të mëdha në Bullgari, duke lënë të gjitha pasuritë e tij dhe duke ardhur në Salihli.

“Nuk ka vend në këto male ku nuk kam shkelur. Ndërsa po kullosja dhitë, shikimi im filloi të dobësohej. Dhitë po lëviznin drejt shkëmbit dhe nuk munda t’i zbrisja. Rashë nga shkëmbi pesë herë, por nuk vdiqa. Na u desh të jetonim deri më sot”, tha ai.

Kurt tha se gomari i tij zë një vend të rëndësishëm në jetën e tij, duke thënë: “Gomari im u bë sytë dhe veshët e mi. Nuk mund të shkoja askund pa të. Ne e stërvitëm gomarin.”

Duke deklaruar se nuk ka qenë kurrë i martuar, Kurt tha se mund t’i përballojë vetë punët e përditshme. /tesheshi.com/