Shqipëri
Shqipëri – Ambasadori gjendet i pajetë në dhomën e hotelit (Detajet)

Përditësim: Detaje të Reja Rreth Vdekjes së Ish-Ambasadorit Gjerman Werner Daum në Golem
Golem, Kavajë, Shqipëri – Ish-ambasadori gjerman, Werner Daum, u gjet i pajetë rreth orës 12:30 të ditës së sotme në dhomën e hotelit ku po pushonte në zonën e Golemit, Kavajë. Diplomati 82-vjeçar, i cili la shenjë në historinë e Shqipërisë gjatë viteve të tranzicionit, dyshohet të ketë ndërruar jetë për shkaqe natyrale.
Sipas një deklarate zyrtare të Policisë së Shtetit, pas këqyrjes paraprake të trupit nuk janë konstatuar shenja dhune. “Rreth orës 12:30, në Golem, në një dhomë hoteli, është gjetur pa shenja jete shtetasi W. D, 82 vjeç (ish-ambasadori gjerman). Nga këqyrja paraprake, nuk janë konstatuar shenja dhune. Dyshohet se vdekja ka ardhur për shkaqe natyrale. Grupi hetimor ndodhet në vendngjarje dhe po vijon punën për zbardhjen e plotë të rrethanave të rastit,” – thuhet në njoftimin e policisë.
Mësohet se Werner Daum kishte udhëtuar drejt Shqipërisë disa ditë më parë, duke shprehur vazhdimisht dashurinë e tij për vendin. Ai kishte ardhur për të marrë pjesë në ceremoninë e inaugurimit të shtatores së dëshmorit të demokracisë, Josif Budo, në Kavajë.
Werner Daum shërbeu si ambasador i Gjermanisë në Shqipëri gjatë viteve të trazirave 1987 deri më 1990. Gjatë kësaj periudhe, ai mori një vendim historik duke hapur për herë të parë dyert e ambasadës gjermane për mijëra shqiptarë që kërkonin të largoheshin nga regjimi komunist, duke u bërë një figurë e jashtëzakonshme dhe simbol i shpresës për shumë. Gjatë kësaj vizite të fundit, ambasadori Daum u nderua me një Certifikatë Mirënjohjeje nga kryebashkiaku i Kavajës, Fisnik Qosja, për kontributin e tij të paçmuar në momentet historike të vitit 1990.
Ndahet Nga Jeta në Shqipëri Ish-Ambasadori Gjerman, Werner Daum, Hero i Eksodit të Vitit 1990
Golem, Shqipëri – Ish-diplomati gjerman, Werner Daum, ka ndërruar jetë në moshën 82-vjeçare në Shqipëri, vend ku shërbeu si ambasador i Gjermanisë mbi tre dekada më parë. Ai u gjet i pajetë në dhomën e hotelit ku po pushonte në zonën e Golemit.
Mësohet se trupi i tij u zbulua në orët e mëngjesit nga sanitarja e hotelit. Dyshimet e para të autoriteteve lokale sugjerojnë se shkak i vdekjes mund të ketë qenë një infarkt, duke marrë parasysh faktin se Daum kishte histori shëndetësore me probleme të zemrës dhe merrte medikamente përkatëse.
Werner Daum ishte një figurë e njohur në historinë e marrëdhënieve mes Gjermanisë dhe Shqipërisë, pasi shërbeu si ambasador i Gjermanisë në Tiranë nga viti 1987 deri në 1990. Kjo periudhë kohore konsiderohet vendimtare për të ardhmen e Shqipërisë, duke paraprirë ndryshimet e mëdha politike dhe shoqërore të viteve ’90.
Një nga momentet më të rëndësishme të mandatit të tij ishte eksodi masiv i shqiptarëve në ambasadat e huaja në Tiranë në korrik të vitit 1990. Në atë kohë kritike, ambasadori Daum dha urdhër stafit të ambasadës gjermane që të mbante dyert hapur, duke mirëpritur sa më shumë shqiptarë që kërkonin strehim dhe shpresë për një të ardhme më të mirë. Ky veprim e bëri atë një figurë të respektuar dhe të dashur për shumë shqiptarë.
Werner Daum ishte kthyer në Shqipëri pas 35 vitesh, në një vizitë që tragjikisht u mbyll me humbjen e jetës së tij. Vetëm pak kohë para se të ndërronte jetë, ai kishte dhënë një intervistë për Top Channel, ku shprehu dashurinë e tij të veçantë për Shqipërinë dhe popullin e saj.
“E adhurova këtë vend, sepse është i mrekullueshëm. Por, ndoshta edhe më shumë, adhurova popullin e tij. Dhe e ndjeja, e perceptoja prej gati një viti, që nga fillimi i 1989-tës, se po piqeshin kushtet për një revolucion. Njerëzit kishin ndryshuar. Nuk kishin më frikë totale nga reagimi i regjimit. Gati çdo muaj e ndjeja gjithnjë e më shumë atë frymë rebelimi, atë dëshirë për të dalë nga shtypja. Dëshira për të jetuar të lirë, për të qenë të lirë të takoheshin me të tjerët, për të udhëtuar jashtë vendit, për të përmirësuar kushtet ekonomike, e gjitha kjo po rritej jo gradualisht, por me hapa gjigantë”, kishte deklaruar Werner Daum, duke lënë pas një kujtim të veçantë për kontributin e tij në ditët e vështira për Shqipërinë.

















