”Bomba, bukë dhe qepë: Muriqi, ‘Lewandowski nga Kosova’ që e bën Lazion të ëndërrojë”

Ka mbetur vetëm edhe zyrtarizimi përpara se Muriqi të vesh fanellën e Lazios. Por ngjitja e tij në majat e futbollit evropian ka pasë vete një histori plotë vuajtje, të cilën lajmi.net ua përcjell më poshtë, duke transmetuar shkrimin e mediumit italian.

”Në moshën gjashtë vjeçare, sulmuesi i ri i Lazios u largua nga vendi i tij i lindjes me nënën e tij: “Ne ishim 50 veta në një bodrum, me dy litra qumësht për të gjithë”.

Futbolli do të thotë shumë për të, mbase gjithçka. Sepse historia e Muriqit është vuajtja, frika, vdekja, lufta. Kosovari nga Prizreni, në moshën gjashtë vjeç u strehua në Shqipëri pas një udhëtimi të gjatë nga shtëpia në shtëpi, pa makinë: “Ishim 50 veta, flinim në bodrum dhe kishim 2 litra qumësht për të ushqyer njerëzit”. Nëna e tij po qante, jo vetëm nga lufta: “Ne hëngrëm bukë dhe qepë për mëngjes, drekë dhe darkë”. Muriqi nuk kishte asgjë, ai pa gjithçka, dhe tani lëvizja në Lazio vlen më shumë.

Vedati, 26 vjeç, do të luajë Ligën e Kampionëve pas një jete mësimi: 5 vjet më parë ai luajti për Giresunspor, ligën e dytë turke ku shënoi 17 gola. Në janar 2018 ai zgjedh të kthehet sërish në ligën e dytë për t’u bashkuar me projektin e Rizespor. Doli fitimtar: 8 gola, promovim dhe 17 gola vitin e ardhshëm. Nxënës i Okan Buruk, ish-meteor i Interit, i cili tani është trajner. “Ai është sulmuesi më i mirë në të gjithë Turqinë”. Vendi që e bëri atë të shkëlqyeshëm dhe që vite më parë u përpoq ta natyralizonte, por përgjigja e tij për Turqinë ishte ”JO”. “Unë gjithmonë kam ëndërruar të luaj për Kosovën”. Dhe ai do të ketë sukses. Në vitin 2016 vendi i tij u njoh nga FIFA dhe Muriqi u bë sulmuesi kryesor: 8 gola në 23 ndeshje, shënuesi më i mirë i ekipit kombëtar. Një dedikim për familjen dhe tjetri për babanë, një ish-futbollist, i cili vdiq nga një sulm në zemër në fushë gjatë një ndeshje. Muriqi i dha emrin djalit të tij.

VUAJTJET — Bernard Challandes, selektori i Kosovës, e përshkroi atë si “një luftëtar”. “Një që luan çdo lojë sikur të ishte e fundit”. Tipike e atyre që vijnë nga Ballkani, një zonë e botës me shenja të thella, kartolina bardh e zi që mbahen më mirë të mbyllura në një sirtar. Disa shembuj: Dzeko u shpëtua nga një shpërthim bombe sepse nëna e tij e ndaloi atë të shkonte dhe të luante. Lovren, mbrojtësi kroat që luajti te Liverpool, kishte një fëmijëri refugjatësh. Ai iku në Gjermani pas 17 orësh udhëtim me të gjithë familjen. Senad Lulic, bashkëlojtari i ardhshëm i Muriqit, lindi në Mostar, qyteti i Stari Most, ura që ndau (dhe ndan) të krishterët nga myslimanët, u shkatërrua nga bomba dhe u rindërtua pas konfliktit. Një plagë ende e hapur.

FATI – Muriqi është njëri prej tyre, edhe ai pa vdekjen me sy. Një mëngjes milicia serbe e gjeti atë dhe familjen e tij të ngujuar brenda një shtëpie, por për fat shpëtuan: “Ata morën sende me vlerë dhe para. Ata na thanë se do të bombardonin shtëpinë tonë nëse nuk do të largoheshim brenda dy orësh. Ne jemi mbrojtur nga Allahu”. Në vitin 2016, ai u solidarizua me fëmijët sirianë, të cilëve iu dërgoi para. Muriqi u shpreh: “Kur ndezi televizorin dhe shoh ato imazhe, shoh veten dhe familjen time, duhej të bëja diçka”.

SERIA A— Tani ai vjen në Lazio për të luajtur letrat e tij, i ndjekur dhe i kërkuar nga drejtori sportiv Igli Tare. 18 milionë euro, është blerja e dytë më e shtrenjtë e epokës së Lotito pas Zarate. Më shumë se Correa, Hernanes, Lazzari dhe Milinkovic. Pak të dhëna: vitin e kaluar ai shënoi 17 gola me Fenerbahce (ekipi që ai gjithmonë ka mbështetur, falë gjyshit të tij) dhe tre me Kosovën (një gjithashtu kundër Anglisë në Southampton). Një sulmues i lëvizshëm, fizik, dhe “skema 3-5-2 mund ta lartësojë atë”. Për Challandes, Muriqi do ishte “më mirë me Correan sesa me Immobilen”. Max Kruse, bashkëlojtari i tij te Fenerbahce, tha se ”Muriqi i ngjan më shumë Lewandowskit”. I gjatë, i trashë, 1.94cm me fuqi të pastër. 75 gola mes profesionistëve dhe uria e atyre që nuk dorëzohen. Përkundrazi mendoni dhe mbani mend se ku filloi gjithçka. Sytë e lagur, këtë herë nuk janë qepët”, përfundoi shkrimi emocionuese i Gazzetta dello Sport. /Lajmi.net/